Vijf vragen aan Lotte Hover-Boon

Sinds 2025 maakt Lotte Hover-Boon deel uit van het algemeen bestuur van de NOB. In dit interview maken we nader kennis met haar: wie is zij, wat drijft haar en hoe ervaart zij haar rol binnen het bestuur van de NOB?

Wie ben je, wat typeert jou als professional en mens?

Ik ben opgegroeid op Texel en kom uit een warm nest. Ik ben nog altijd heel close met mijn familie. Ik hoop dat het opgroeien op zo’n fantastische plek, omringd door zulke lieve mensen, mij de nodige empathie en integriteit heeft meegegeven, en dat dit ook eigenschappen zijn die mij nu typeren.

Daarnaast ben ik – dat moet ik toch toegeven – licht chaotisch. Om die reden werk ik altijd veel met lijstjes en reminders, omdat ik weet dat het me anders lastiger afgaat om het overzicht te houden. De positieve kant hiervan is dat ik iemand ben die doorgaans oplossingsgericht werkt. Ik kan niet heel lang bij iets stilstaan of blijven overpeinzen wat er is misgegaan, tenzij dat inhoudelijk het relevante vraagstuk is uiteraard. Ik schakel snel over naar: hoe nu verder?

Wat mij vooral opvalt, is hoe breed de vraagstukken zijn waarmee je als bestuur te maken krijgt

Hoe zag jouw studie- en loopbaanpad eruit, waar zie je een rode draad?

Ik ging op mijn zeventiende uit huis om te studeren aan de Universiteit van Amsterdam, waar ik begon met de bachelor Rechtsgeleerdheid. Tijdens het bestuursjaar dat ik na die bachelor deed, volgde ik een aantal fiscale vakken. Gaandeweg ontdekte ik dat deze vakken, die ik aanvankelijk vooral als een interessant extraatje had opgepakt, mij veel meer aanspraken dan ik had verwacht.

In diezelfde periode had ik me aangemeld voor en was ik toegelaten tot het honours masterprogramma Commerciële Rechtspraktijk. Dat vond ik een kans die ik niet wilde laten lopen, dus die master heb ik afgerond. Aansluitend heb ik ook een fiscale master gedaan.

Na mijn studie ben ik – weinig verrassend – aan de slag gegaan als fiscaal advocaat, bij De Brauw Blackstone Westbroek. Voor mij is deze rol het beste van twee werelden. Wat mij vooral aanspreekt, is de brede adviespraktijk: werken met verschillende belastingsoorten en zien hoe advies in de praktijk uitwerkt. Daarnaast is er het meer advocatuurlijke aspect: hoe vertaal je een advies naar heldere documentatie en maak je het juridisch en praktisch concreet? Dat doe je in nauwe samenwerking met collega’s uit de andere praktijkgroepen, zoals de corporate en arbeidsrechtelijke praktijk. Die combinatie sprak mij destijds aan en doet dat nog steeds.

Qua rol ben ik altijd trouw gebleven aan de fiscale advocatuur, maar in 2016 ben ik – na zes jaar bij De Brauw – overgestapt naar Stibbe. Naast Amsterdam, heb ik ook drie jaar op het Londense kantoor van Stibbe gewerkt. Sinds anderhalf jaar ben ik partner bij Stibbe. Inhoudelijk is dit werk altijd goed bij mij blijven passen en ook qua kantoor voel ik mij hier bij Stibbe zeer op mijn plek.

Wat heeft je bewogen om bestuurslid te worden bij de NOB naast je inhoudelijke werk?

Het was misschien niet een heel bewuste keuze, maar eerder een samenloop van omstandigheden en het grijpen van een kans die zich voordeed. Kort na mijn benoeming tot partner werd ik benaderd met de vraag of ik bestuurslid zou willen worden. Daar had ik op dat moment nog niet concreet over nagedacht.

Ik was natuurlijk al wel als lid betrokken bij de NOB, maar niet in die zin dat ik actief een bestuursrol nastreefde. Wat mij direct aansprak, was de portefeuille: het overleg met advocatenkantoren. Zeker in mijn rol als partner ben je daar bewuster mee bezig en zie je ook hoe relevant dat overleg is.

Achteraf was het vooral de juiste vraag op het juiste moment. Veel onderwerpen waar de NOB zich voor inzet, raken direct aan ons dagelijkse werk. De mogelijkheid om daaraan bij te dragen, mijn stem te laten horen en intensiever met anderen over die onderwerpen na te denken, sprak mij erg aan: een stukje halen, een stukje brengen. Die verbreding gaf voor mij de doorslag.

Je portefeuille binnen het bestuur van de NOB – wat houdt het in?

Zoals ik al aangaf, is mijn portefeuille binnen het bestuur het overleg met advocatenkantoren. Inhoudelijk is het werk voor fiscalisten grotendeels hetzelfde: we werken tenslotte allemaal met dezelfde regels. Tegelijkertijd heb je als fiscaal advocaat te maken met een andere context. Bij een fiscaal advieskantoor zijn al je collega’s fiscalisten, terwijl wij als relatief klein team werken binnen een grotere groep advocaten die zich met andere rechtsgebieden bezighouden.

Bij de Big Four werk je natuurlijk ook samen met accountants en consultants, maar daar is de fiscale discipline als groep in de regel veel groter. Die verschillen in werkomgeving zorgen ervoor dat je tegen andere vraagstukken aanloopt. Een belangrijk aspect daarbij is dat de advocatuur aan veel – vaak wettelijk vastgelegde – regels is gebonden. Wanneer zich knelpunten voordoen, is de ruimte voor flexibiliteit beperkt. De uitdaging zit dan in het vinden van oplossingen, waarbij je vanuit beide perspectieven aan de geldende regels voldoet.

Dat speelt zowel op een individueel niveau als op een meer uitgezoomd niveau. Op dat hogere niveau is kennisuitwisseling essentieel, zowel tussen de NOVA en de advocatuur als met de NOB. We adviseren allemaal op basis van wetgeving die voortdurend in beweging is en waarbij overleg met de politiek een belangrijke rol speelt. Er komen regelmatig wetsvoorstellen langs die kritisch bekeken moeten worden. Dat zijn vraagstukken waar beide beroepsgroepen mee te maken hebben.

Er is daarbij veel kennis die over en weer inzetbaar is. Iemand die intensief betrokken is geweest bij een traject met een strafrechtelijke component, kan waardevolle inzichten bieden voor een fiscaal vraagstuk, bijvoorbeeld als het gaat om samenwerking met verschillende instanties. Hetzelfde geldt voor gedragsregels: in de advocatuur wettelijk vastgelegd, maar ook binnen de NOB spelen vergelijkbare thema’s.

Het is dus geen eenrichtingsverkeer; het draait echt om wederzijdse uitwisseling. Mijn rol is om vanuit het bestuur te kijken wie op welk moment de juiste kennis kan inbrengen en delen. Op die manier probeer ik vooral een verbindende en doorgevende rol te vervullen.

Je maakt nu bijna een jaar deel uit van het bestuur van de NOB. Wat heeft je verrast of wat valt je op?

Wat mij vooral opvalt, is hoe breed de vraagstukken zijn waarmee je als bestuur te maken krijgt. Ook al heb je als fiscaal advocaat een brede praktijk, je merkt toch dat je je binnen een bepaalde bubbel beweegt. Door het gesprek aan te gaan met andere bestuursleden zie je hoeveel er nog meer speelt: niet alleen in hun eigen werk, maar ook binnen hun organisaties en bij hun collega’s. Dat verbreedt je blik enorm binnen de fiscale praktijk. Je krijgt meer inzicht in inhoudelijke vraagstukken, maar ook in de politieke dimensie die daarbij een rol speelt.

Wat voor mij een doorlopend hoogtepunt is, is het professionalisme en het enthousiasme binnen de NOB. Dat geldt niet alleen voor de mensen die er dagelijks werken, maar ook voor de vrijwilligers. Als je tijdens het vrijwilligersdiner ziet hoeveel mensen zich met energie en betrokkenheid inzetten om samen iets moois neer te zetten, is dat bijzonder om van dichtbij mee te maken.

Het is niet zozeer verrassend dát dit gebeurt, maar het is wel iets wat ik het afgelopen jaar enorm heb gewaardeerd omdat ik het veel bewuster heb ervaren. Ook omdat je meer zicht krijgt op alles waar de NOB zich mee bezighoudt: van inhoudelijke en politieke vraagstukken tot opleidingen. Niet alleen binnen de SOB, maar juist breder: hoe zorgen we ervoor dat we ook in de toekomst een sterke beroepsgroep hebben? Iemand moet dat zaadje planten. Hoe zorgen we ervoor dat opleidingen aantrekkelijk blijven? Dat zoveel mensen zich daar op zo’n enthousiaste en gedreven manier voor inzetten, vind ik heel mooi om te zien.

Daarnaast ben ik onder de indruk van de interne organisatie. Alles wordt zorgvuldig en overzichtelijk voorbereid. Ik zei laatst nog dat het voelt alsof je in een snoepwinkel staat: alles ligt kant-en-klaar voor je klaar. Juist die professionaliteit, gecombineerd met de betrokkenheid en het enthousiasme, maakt het voor mij heel waardevol om hier onderdeel van te zijn.